Skies Captured, 2001

Tijdens Sonsbeek 9 (2001) schreef curator Jan Hoet: “Aan elk werk zijn eigen helderheid en rust. Het is wat het is.” Deze woorden sluiten naadloos aan bij Skies Captured van de Finse kunstenaar Henrietta Lehtonen (1962). Vanaf de waterkant is een zilverkleurig zonnestelsel van roestvrij staal te zien, dat schijnt boven de sprookjesachtige Koude Vijver in het park.

Het werk toont, van links naar rechts, de zon gevolgd door Mercurius, Venus, de Aarde, Mars, Jupiter, Saturnus en Uranus. De planeet Neptunus, ooit onderdeel van het geheel, ontbreekt inmiddels – vermoedelijk gestolen – waardoor het zonnestelsel niet langer compleet is. Toch behoudt het zijn poëtische kracht.

Met dit werk confronteert Lehtonen ons met de paradox van kennis en mysterie. Astronomen hebben ongekende ontdekkingen gedaan en de werking van het universum in kaart gebracht, maar het heelal blijft ons in zijn oneindigheid en complexiteit te boven gaan. Skies Captured lijkt deze dubbelzinnigheid te vangen: een kosmos die zowel immens en ongrijpbaar is, als tastbaar en dichtbij. Het weerspelende staal verbindt de cycli van de planeten met de veranderende natuur van het park – een bevroren moment waarin macro- en microkosmos samenkomen.