Alvaro Barrington

To Be Heard (Gehoord worden), 2026
Foto: Django van Ardenne

‘Deze installatie komt voort uit herinneringen aan de woonkamers van mijn grootmoeder, moeder en tantes. Banken bedekt met plastic. Doordeweeks meestal leeg, ingericht door familieleden om elkaar – vooral op zondagen – te ontvangen. Het was de kamer waar we samenkwamen als familie, waar buren langskomen om naar de radio te luisteren of tv te kijken. Het was de plek waar we samenkwamen na de kerk, na bruiloften en begrafenissen. Het was de plek waar persoonlijke gesprekken plaatsvonden. Als ik terugdenk aan die tijd, was het een kamer die gemaakt was om de familie bijeen te houden, zodat ieder van ons gehoord kon worden. Horen, in tegenstelling tot luisteren, overkomt je; het gebeurt in je lichaam. Je hoort een drum, je hoort een auto-ongeluk, horen gebeurt in je lichaam.’ —Alvaro Barrington

Dit werk nodigt je uit om plaats te nemen en jezelf toe te staan de wereld te horen. Er is geen geprogrammeerde audio. In plaats daarvan hoor je het ritselen van bladeren, verre voetstappen, je eigen gedachten. De hut draagt de stille zwaarte van een kapel: een ruimte die aandacht kadert zonder die te sturen. Uitgesproken architectonisch bemiddelt het werk tussen natuur en beschutting, tussen afzondering en samenzijn. Het werk suggereert dat het samen vormgeven en delen van een ruimte alleen mogelijk is als het lukt elkaar echt te horen. Horen wordt hier begrepen als een diepere afstemming tussen mens en omgeving, als iets dat kan veranderen hoe herinneringen zich vormen. Als luisteren selectief is, dan is horen iets dat je samen doet. Door het horen te cultiveren, zo stelt Barrington, kunnen we een sterkere voedingsbodem creëren van waaruit persoonlijke en gedeelde herinneringen gevormd kunnen worden.

Beluister in de audiotour