Sahej Rahal
Sonsbeek 2026
Park Sonsbeek, Arnhem
Inleiding
The Return (De Terugkeer), 2026
Foto: Django van Ardenne
Als verteller en autodidact videogame-programmeur komt Sahej Rahals werk voort uit de tradities van het Indiase subcontinent. Hij put uit folkloristische voorspellingen, archeologische complotten, verborgen geschiedenissen en occulte manuscripten. In een oeuvre dat sculptuur, performance, film, installatie, videogames en AI-simulatie omvat, brengt de kunstenaar reële en mythische wezens samen, evenals spirituele en politieke geschiedenissen, en een door sciencefiction gedreven praktijk van ‘worlding’ (wereldvorming).
Hier presenteert hij drie nieuwe sculpturen, onderdeel van een grotere reeks. Rahal volgt het spoor van een fictieve beschaving van absurde wezens. Deze wezens voeren onontcijferbare rituelen uit voordat ze verdwijnen in de scheuren van beton en opnieuw opduiken als verkalkte petro-wezens. Hun vreemde vormen lijken op herkenbare ledematen en torso’s. Tegelijk zijn hun lichamen verstrengeld met uitsteeksels, wortels en hoornachtige vormen. Ondanks deze duidelijke verschillen met het menselijk lichaam blijft er iets ongrijpbaars hangen. Een vreemd gevoel dat zich beweegt op de grens tussen mythe en wat we denken te weten.
Donker getint met schakeringen van zwart weerspiegelt de olieachtige glans van de sculpturen zowel de ijzerafzettingen in de bodem als het glinsterende oppervlak van de beek in het park, alsof de vormen uit de grond zelf zijn opgerezen. In deze objecten vallen geheugen en fictie samen; ze lijken de toeschouwer aan te spreken en laten mythologische tijd overlopen in het technologische heden.
Beluister in de audiotour
Over de kunstenaar
Sahej Rahal (geb. 1988, Mumbai) is een kunstenaar en Assistant Professor of Design Media Arts aan de University of California, Los Angeles. Zijn praktijk put uit cultuuroverstijgende mythologieën en folklore om fictieve werelden te creëren in de vorm van sculpturen, performances, films, schilderijen, installaties, videogames en AI-simulatieprogramma’s. Rahal werkt met uiteenlopende materialen en bronnen, met oog voor hun culturele connotaties en ecologische impact. Zo verwijst zijn gebruik van terracotta naar de aarde als het vroegste kneedbare medium van de mensheid, en roept het functionele en artistieke tradities op die teruggaan tot de prehistorie. Tegelijkertijd integreert hij AI- en gametechnologieën om futuristische, fossielachtige ‘mock’-artefacten te ontwerpen die het archaïsche en het speculatieve doen samenvloeien. In zijn onderzoek naar intelligentie benadert hij AI niet alleen als instrument, maar ook als kader om alternatieve vormen van cognitie te verkennen. Hij had solotentoonstellingen bij onder meer Galerie Rudolfinum, Praag (opening februari 2026); Nairobi Contemporary Art Institute (2024); Chatterjee & Lal, Mumbai (2019); MAC Birmingham (2018) en CCA: Centre for Contemporary Arts, Glasgow (2017). Zijn werk was daarnaast te zien in groepstentoonstellingen bij onder meer MUNCH Triennale, Oslo (2025); Biennial of Moving Images, Centre d’Art Contemporain Genève (2024); de 13e Gwangju Biënnale (2021) en de Vancouver Biënnale (2019).
In opdracht van Sonsbeek 2026