Curatoriële Introductie bij de Titel van Sonsbeek 2026
De 13e editie van Sonsbeek ontleent zijn titel aan een poster uit 2010 van het in Arnhem gevestigde collectief (en deelnemer aan de editie) Loesje: Ik hoef geen tuin, ik deel een park. Deze slogan biedt een verschuiving van eigendom naar toegang, van afsluiting naar openheid, van de privésfeer naar het gemeenschappelijke. Het biedt een nieuwe kijk op de manier waarop ruimte wordt bewoond: niet als iets om te bezitten, maar als iets waarover onderhandeld kan worden.
De slogans van Loesje komen tot stand door collectieve discussie en consensus, waarbij geen enkel lid als auteur wordt aangewezen. De zinnen krijgen vorm in dialoog, worden verfijnd door uitwisseling en verschijnen zonder naamsvermelding. Door deze regel als titel te kiezen, positioneert Sonsbeek 2026 zich niet zozeer bij een proclamatie, maar bij een proces — bij een manier van denken die meervoudig, gesitueerd en maatschappelijk betrokken is. De tentoonstelling omarmt het idee dat betekenis ontstaat tussen mensen.
Net zoals het park niet neutraal is, is herinnering dat ook niet. Beide zijn het resultaat van onze infrastructuren — politiek, sociaal en cultureel — die bepalen wat wordt herinnerd en wat wordt uitgesloten. In deze editie wordt het park daarom het platform waar deze vanzelfsprekendheden worden ontmanteld en waar de mechanismen van herinnering zichtbaar worden gemaakt en opnieuw vormgegeven. Herinnering wordt zo benaderd als een levende daad — onstabiel, onvolledig en voortdurend in bewerking.
De kunstenaars van Sonsbeek 2026 zijn verbonden door de gezamenlijke overtuiging dat herinnering ontstaat door te spreken en te luisteren, door samen te brengen en te bevragen, als een geleefde praktijk van samenleven die allesbehalve passief is. Vrijgelaten in de gemeenschappelijke ruimte van dit park, waar herinnering het materiaal wordt waarmee we ons oriënteren, kunnen we overgeleverde verhalen ter discussie stellen en de voorwaarden scheppen voor een gedeelde toekomst. De tentoonstelling vraagt haar bezoekers om zichzelf te herkennen als onderdeel van wat herinnering nog steeds aan het vormen is, in plaats van terug te kijken op wat voorbij is – om binnen te dwalen, te blijven hangen, iets mee te nemen naar de toekomst. Het park is de reis. De rest is van ons allemaal.
Amira Gad en Christina Li, co-curatoren Sonsbeek 2026