Sonsbeek 2026 x Focus: Memories talking back

In Useful Cinema (2025) onderzoekt Wu Chi-Yu hoe de geschiedenis van plantages in Zuidoost-Azië zich verhoudt tot de huidige staat van cinema en AI gegenereerd filmmateriaal. Hij maakt daarbij gebruik van de verhalende stijl van instructievideo’s uit de jaren ’30 en ’40, en laat het filmmateriaal voor zichzelf spreken. Welke herinneringen worden er in en uit de materialiteit ervan geperst? 

Elia Nurvista’s Plantation Tragedy (2026) is een speelfilm waarin historische, fictieve en hedendaagse personages samenkomen in een droomachtige wereld die wordt achtervolgd door koloniale geschiedenissen en grondstof economieën. Door middel van surrealistische scènes, zoals planten die in staking gaan, zet de film aan tot nadenken over hoe herinneringen aan de toekomst blijven voortleven in lichamen, landschappen en het dagelijks leven. 

From Indonesia we travel to Northern England and Jamaica, where Hope Stricklands a river holds a perfect memory (2025) unfolds. These distant communities share similar histories of manipulation and oppression whose record is kept in the living memory of its waterways. The evening closes with Noor Abed’s A Night We Held in Between (2025), offering a meditation on what memories are remembered, forgotten or lost within landscapes - and how they can resurface through gestures or rituals. The evening opens with an introduction by Berber Meindertsma, curator of Darkness Reframed, situating the four films within Sonsbeek 2026’s theme ‘memory as a living action’. 

Vanuit Indonesië reizen we naar Noord-Engeland en Jamaica, waar Hope Strickland’s film a river holds a perfect memory (2025) zich ontvouwt. Deze ver van elkaar gelegen gemeenschappen delen een vergelijkbare geschiedenis van manipulatie en onderdrukking, waarvan het spoor bewaard blijft in het levende geheugen van hun waterwegen. De avond wordt afgesloten met Noor Abeds A Night We Held in Between (2025), een beschouwing over welke herinneringen in landschappen verscholen liggen, welke vergeten zijn of verloren gaan - en hoe ze via gebaren of rituelen weer naar boven kunnen komen. De avond begint met een inleiding door Berber Meindertsma, curator van Darkness Reframed, die de vier films in de thematiek van Sonsbeek 2026, ‘herinnering als levende daad’ zal plaatsen.

Wu Chi-Yu werkt voornamelijk met bewegend beeld en installaties en onderzoekt hoe technologie de beschaving vormgeeft, waarbij hij verloren en nog niet vastgelegde verbanden tussen de mensheid en het milieu verkent. Als reactie op de koloniale en geopolitieke geschiedenis van Azië gebruikt hij bewegend beeld als een methode om de geschiedenis te herschrijven. Zijn werk is te zien geweest op de Thailand Biënnale, de Taiwan Biënnale, TKG+, het Times Museum, MOCA Taipei, de Shanghai Biënnale, de Taipei Biënnale, EXiS en ARKIPEL. Als voormalig resident van de Rijksakademie (2014–2015) en winnaar van de speciale juryprijs van het BISFF (2017) was hij medeoprichter van het Pailang Museum, een mobiel museum voor dekoloniale beeld studies.

Elia Nurvista verkent een breed scala aan kunstvormen vanuit een interdisciplinaire benadering en raakt daarbij vaak aan de politiek van voedsel. In 2015 richtte ze samen met collega’s uit verschillende disciplines Bakudapan op, een studiegroep rond voedsel. Ze maakt ook deel uit van Struggles for Sovereignty, een solidariteitsplatform rond land, water, landbouw en voedsel dat tot doel heeft duurzame solidariteit op te bouwen tussen groepen in Indonesië en daarbuiten die strijden voor het recht op zelfbeschikking over de basisbronnen die onze individuele en collectieve lichamen nodig hebben. Nurvista heeft deelgenomen aan verschillende tentoonstellingen, waaronder de Sharjah Biennial 15 in Sharjah (2023), de Dhaka Art Summit in Dhaka (2020) en de Karachi Biennale in Karachi (2019).

Hope Pearl Strickland is een kunstenaar en filmmaker uit Manchester, Verenigd Koninkrijk, die werkt met experimentele en documentairevormen. In haar werk gaat ze in op de keuzes die we maken wanneer we raciaal gemotiveerd geweld in beeld brengen, en stelt ze vragen over hoe we in een wereld kunnen leven en zorgzaam met elkaar kunnen omgaan, terwijl we ons bevinden te midden van en in opstand tegen systemen van macht en controle. Hopes werk is internationaal vertoond op filmfestivals, waaronder het Internationaal Filmfestival Rotterdam (2025), het BFI London Film Festival (2022) en het 59e New York Film Festival (2021). Momenteel rondt ze een praktijkgericht doctoraat in film af aan de Universiteit van Westminster met een beurs van de Quintin Hogg Trust.

Noor Abed is een interdisciplinaire kunstenaar en filmmaker. In haar werk onderzoekt ze begrippen als choreografie en de denkbeeldige relaties tussen individuen, waarbij ze situaties creëert waarin sociale mogelijkheden zowel worden gerepeteerd als uitgevoerd. In 2020 was ze medeoprichtster van de School of Intrusions, een onafhankelijk educatief collectief. Abed was assistent-curator voor documenta 15 en artist-in-residence bij de Rijksakademie. In 2022 ontving ze de filmproductiebeurs van de Han Nefkens Foundation / Museu Tàpies. Haar film A Night We Held Between won in 2024 de eerste prijs bij de e-flux Film Award. 

Berber Meindertsma is de assistent curator van Sonsbeek 2026. Na een masterstudie bij Goldsmiths University College of London en werkperiodes bij de Serpentine Galleries en Parasol unit foundation for contemporary art in Londen, is ze nu een in Amsterdam gevestigde curator en schrijver op het gebied van hedendaagse kunst. Van 2019 tot en met 2024 maakte zij deel uit van het kernteam van Het HEM, waar zij bijdroeg aan de ontwikkeling van site-specifieke kunstopdrachten, samenwerkingsprojecten, en het digitale redactionele en artistieke platform The Couch. In 2026 cureerde ze samen met Maia Kenney de tentoonstelling Currents 12: Camping Out bij Jester in Genk, België.